இல்லம் > கவிதைகள், பாலையில் நீ, யாசர் அரஃபாத் > பாலையில் நீ – யாசர் அரஃபாத்

பாலையில் நீ – யாசர் அரஃபாத்


மணம் வீசும்

மண வாழ்வில்

மணாளனாய் நீ எனக்கு;

வெட்கம் தீர்வதற்கு முன்னமே

தீர்ந்துவிட்டது உன் விடுப்பு;

சுற்றம் சூழ

தவிக்கவிட்டு சென்றுவிட்டாய்

பாலைக்கு!

வீங்கிய இமைகளும்

தூங்க மறுக்க;

சாயம் போகா மருதாணியும்

புதுப்பெண் என்ற பட்டமும் இன்னும் எனக்கு!!

மருந்தாய் உன் குரல் மட்டும்;

விருந்தாய் உனக்கொரு செய்தி;

சிக்கிய எச்சிலோடும்

சிணுங்கிய கண்களோடும்

இல்லாத வார்த்தைகளால்

சொல்லாமல் நான் தவிக்க;

வருட வேண்டிய நீயோ

வருத்தெடுத்துவிட்டாய் வார்த்தைகளால்;

யோசித்துவிட்டு அழைப்புக் கொடு என்று!!

புன்னகையைக் கூட

பூக்கிறேன் என்றதுக்கு பின்தான்

புரிந்துக்கொள்ளும் தூரத்தில்

நீயும் நானும்!!

கேட்டது கிடைக்கும் மசக்கையில்

என்று யாரோ சொல்ல;

கேட்டேன் உன்னை ஒரு முறை வா என்று!!

இதோ இதோ என்று

இன்னொரு வருடமும் ஒடிவிட்டது;

என் மனமும் ஒடிந்துவிட்டது!!

எங்களை வாழ வைப்பதாக எண்ணி

பாலையில் நீ;பாதியில் நம் உறவு;

நீயிருந்தும் முதிர்க்கன்னியாக நான்

காய்ந்துப் போன மனதுடன்

தீய்ந்துப் போன வயதுடன்

இறுதிவரை இருந்திருக்கலாம் மகளாக

என் பெற்றோருக்கு!!

நன்றி:–யாசர் அரஃபாத்

Advertisements
  1. இன்னமும் ஒரு பின்னூட்டமும் இல்லை
  1. No trackbacks yet.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: